سفارش تبلیغ
صبا

مهمترین حربه‌های شیطان برای منحرف کردن انسان‌های صالح سبک جلوه دادن قیامت در برابر چشم آن‌ها، سنگین جلوه کردن مال، شبهه‌دار کردن دین و تزیین گناه برای انسان است.

 حجت‌الاسلام ناصر رفیعی (کارشناس مذهبی رسانه): اشکال مختلف نفوذ شیطان در انسان‌ها براساس قرآن کریم متعدد است که می‌تواند زندگی افراد را متأثر از خود کند. یکی از هنرهای مهم مؤمن آسیب‌شناسی به منظور شناخت حربه دشمن است. انسان اگر متوجه نشود که روش دشمن چیست، ممکن است در مسیر ناصحیح گام بردارد.

خود شیطان می‌گوید که به چهار شکل از جلو، پشت سر، سمت راست و سمت چپ برای گول زدن انسان جلو می‌آید. علامه طباطبایی می‌فرمایند که منظور از این امر حرکت حسی نیست اینکه واقعا شیطان از چپ و راست ما را تحت تأثیر قرار دهد بلکه منظور حرکت معنوی است.

به همین دلیل هم هست که امام باقر(ع) در تفسیر آیه 17 سوره اعراف می‌فرمایند که شیطان از جلو به انسان یورش می‌برد، یعنی معاد، قیامت،‌ جهنم و قبر را برای انسان سبک جلوه می‌دهد این یکی از روش‌های شیطان است که باور به معاد را در برابر انسان ضعیف می‌کند.

 

بنابراین این انسان همه وجودش اضطراب می‌شود و بی ایمان از دنیا می‌رود، لذا به همین دلیل است که می‌گوید هنگام موت دعای عدیله خوانده شود، چرا که خیلی‌ها موقع مرگ از ایمان عدول می‌کنند یا حتی توفیق گفتن یک لااله‌الاالله را نمی‌یابند!

در هر صورت اگر اعتقاد به معاد زیاد شود، کسی در جامعه دروغ نمی‌گوید،‌ حقه‌بازی نمی‌کند،‌ کلاه سر دیگری نمی‌گذارد چرا که می‌داند به زودی نتیجه آن را می‌بیند. ائمه ما خیلی از این روش استفاده می‌کردند. به طور مثال متوکل عباسی که از کافرترین خلفای عباسی بود و 15 سال بر اریکه قدرت نشست و شیعیان را کشت در یک مجلس لهو و لعب خود امام هادی (ع) را دعوت کرد و به ایشان شراب تعارف کرد و از ایشان خواست تا شعری بخوانند،‌امام هم شروع به خواندن شعری درباره قیامت کرد که اشک در چشم همه حلقه زد و شراب خوری‌ها کنار گذاشته شد!

در هر صورت اگر اعتقاد به معاد زیاد شود، کسی در جامعه دروغ نمی‌گوید،‌ حقه‌بازی نمی‌کند،‌ کلاه سر دیگری نمی‌گذارد چرا که می‌داند به زودی نتیجه آن را می‌بیند

متأسفانه دنیای امروز اسلام و در مهد نزول قرآن در مکه و مدینه شاهد آدم کشی و وحشیانه‌ترین اعمال در برابر مظلوم یمن هستیم.

مرحوم آقاشیخ عبدالکریم حائری که پانزده سال با فقر و نداری دوران رضاشاه حوزه علمیه قم را چرخاند و شاگردان برجسته بسیاری تربیت کرد،‌ روزی به دعوت دوستی به باغشان اطراف اراک رفت، کارگری برای ایشان انگور تازه آورد اما ایشان از خوردن امتناع کردند، صاحب باغ بسیار قسم خوردند که مالشان حلال است و خمس و زکات می‌دهند،‌اما ایشان باز هم نخوردند و بعد مشخص شد که کارگر از باغ همسایه انگور آورده بودند! اینها همان گام‌های شیطان برای انسان‌های صالح است.

دومین گام شیطان به تعبیر امام باقر(ع) جمع آوری اموال،‌ بخل ورزیدن در مصرف آن و در نهایت سنگین جلوه کردن مال برای انسان است، نکته سوم شبهه در دین و چهارم که بسیار هم خطرناک است، تزیین گناه برای انسان است که باید در رعایت اینها کمال دقت را داشته باشیم.

 




      

چرا برخلاف ضریح و مرقد امان دیگر، ضریح مرقد مطهر سیدالشهدا(ع) شش گوشه ساخته شده است.در این باره روایت های گوناگونی وجود دارد. اما مجموع این روایت ها و آن چه نزدیک تر به منطق به نظر می رسد، آن چیزی است که شیخ مفید(ره) در کتاب «الارشادات» آورده است. او در بخشی از این کتاب نام 17 نفر از شهدای بنی هاشم در روزعاشورا را ذکر کرده و  نوشته است:«آنان پایین پای آن حضرت در یک قبر (گودی بزرگ) دفن شدند و هیچ اثری از قبر آنان نیست و فقط زائران با اشاره به زمین در طرف پای امام ـ علیه السّلام ـ آنان را زیارت می‌کنند و علی بن الحسین ـ علیهم السّلام ـ (علی اکبر) از جملة آنان است.برخی گفته‌اند: محل دفن علی اکبر نسبت به قبر امام حسین ـ علیه السّلام ـ نزدیک‌ترین محل است.»در بعضی از روایات دیگر از جمله کتاب «کامل الزیارات» جعفر بن محمد قمی هم آمده است: «امام سجاد ـ علیه السّلام ـ (با قدرت امامت و ولایت) به کربلا آمد و بنی‌اسد را سرگردان یافت، چون که میان سرها و بدن‌ها جدایی افتاده بود و آنها راهی برای شناخت نداشتند، امام زین العابدین ـ علیه السّلام ـ از تصمیم خود برای دفن شهیدان خبر داد، آن گاه به جانب جسم پدر رفت، با وی معانقه کرد و با صدای بلند گریست، سپس به سویی رفت و با کنار زدن مقداری کمی خاک قبری آماده ظاهر شد، به تنهایی پدر را در قبر گذاشت و فرمود: با من کسی هست که مرا کمک کند و بعد از هموار کردن قبر، روی آن نوشت: «هذا قبر الحسین بن علی بن ابی طالب الّذی قتلوه عطشاناً غریباً»؛ این قبر حسین بن علی بن ابی طالب است، آن حسینی که او را با لب تشنه و غریبانه کشتند.پس از فراغت از دفن پدر به سراغ عمویش عباس ـ علیه السّلام ـ رفت و آن بزرگوار را نیز به تنهایی به خاک سپرد. سپس به بنی‌اسد دستور داد تا دو حفره آماده کنند، در یکی از آنها بنی‌هاشم و در دیگری سایر شهیدان را به خاک سپردند، نزدیک‌ترین شهیدان به امام حسین ـ علیه السّلام ـ فرزندش علی اکبر ـ علیه السّلام ـ است؛ امام صادق ـ علیه السّلام ـ در اینباره به عبدالله بن حمّاد بصری فرموده است: امام حسین ـ علیه السّلام ـ را غریبانه کشتند، بر او می‌گرید کسی که او را زیارت کند غمگین می‌شود و کسی که نمی‌تواند او را زیارت کند دلش می‌سوزد برای کسی که قبر پسرش را در پایین پایش مشاهده کند.بنابراین به نظر می رسد گوشه های اضافی ضریح مطهر امام حسین(ع) محل دفن پسر بزرگ ایشان یعنی حضرت علی اکبر(ع) باشد و محل دفن  نوزاد شش ماهه اباعبدالله الحسین(ع) یعنی علی اصغر(ع) نیز روی سینه پیکر مطهر امام حسین(ع) باشد.

به نقل از بیتوته




      

چرا پیامبر در بخشیدن فدک به حضرت زهرا (ع) کسی را شاهد نگرفتند؟و آیا امام حسن و امام حسین (ع) نیز از جمله کسانی هستند که بر قضیه فدک شهادت دادند؟
1. در قرآن سفارش شده است موقع معامله و یا ... دو یا سه نفر شاهد بگیرید و قرارتان را بنویسید؛ چرا پیامبر(ص) در مورد بخشیدن فدک شاهد نگرفتند و مکتوب نفرمودند تا حضرت فاطمه(س) مجبور نباشد در حکمیت فقط حضرت علی(ع) را به عنوان شاهد ببرد؟ 2. در برخی منابع آمده امام حسن و امام حسین(ع) و چند نفر دیگر را نیز به عنوان شهود آورده اند، اولاً: آیا در آن زمان این دو بزرگوار در سن این بوده اند که شهادتشان مورد قبول باشد؟ ثانیاً: آیا این 5 شاهد در زمان بخشیدن فدک به حضرت زهرا، کنار پیامبر بوده و این مسئله را دیده اند؟ یعنی بخشیدن فدک را به ایشان، با چشم خود دیده و از پیامبر اکرم(ص) شنیده اند؟
پاسخ اجمالی1. حضرت زهرا (س) در جدال با خلیفه اول از طریق هدیه بودن، مطلوب خود را بیان می داشت و ادعای اول ایشان نیز این بود، و حتی امام علی(ع) و ام ایمن را نیز به عنوان شاهد آورد، ولی وقتی دید که هدیه بودن را آنها قبول نمی کنند مجبور شد از طریق ارث بودن خواست خود را ثابت کند.حال با هدیه بودن فدک باید بگوییم که کسی در هدیه شاهد نمی گیرد و شاهد گرفتن عمل مرسومی در هدیه دادن نیست، تا پیامبر در حین هدیه دادن فدک این کار را بکند.
2. در مورد شهادت امام حسن و امام حسین (ع) باید گفت که داستان فدک در زمان حضرت رسول (ص) بوده و امام حسن و امام حسین (ع) در آن زمان کودک بودند و نمی توانستند به عنوان شاهد در دادگاه حاضر شوند؛ لذا بیشتر کتاب های حدیثی از امام علی (ع) و ام ایمن به عنوان شاهدان حضرت زهرا نام برده اند. و از آن جا که در ایمان و صداقت این دو شکی نیست، می گوییم که آنها قطعا این مسئله را از پیامبر شنیده و شاهد بر هدیه دادن آن بوده اند.
پاسخ تفصیلی:

1. فدک؛ یکى از دهکده ‏هاى آباد و حاصل خیز نزدیک خیبر است و تا مدینه 140 کیلومتر فاصله دارد. در سال هفتم هجرت، قلعه ‏هاى خیبر یکى پس از دیگرى فتح شد و قدرت مرکزى یهود درهم شکست. ساکنان فدک تسلیم گردیدند و در برابر پیامبر متعهد شدند نیمى از زمین ‏ها و باغ‏ هاى خود را به آن حضرت واگذار کنند و نیمى دیگر را براى خود نگه دارند. افزون بر این، آنها کشاورزى سهم پیامبر را هم به عهده گرفتند تا در برابرش مزدى دریافت کنند.[1] این مطلب از مسلّمات شیعه و سنی است، به طوری که حتی خلیف? اول در ادعای گرفتن فدک از حضرت زهرا(س) این ادعا را نداشت که این سرزمین از آن پیامبر نیست، بلکه تنها ارث نبردن حضرت زهرا از ایشان را مطرح می کرد که در ادامه آن را بررسی می کنیم.بعد از آن، آی? شریف? «و حقّ نزدیکان را بپرداز، و (همچنین حق) مستمند و وامانده در راه را! و هرگز اسراف و تبذیر مکن»،[2] نازل شد. پیامبر بعد از این آیه، فدک را به حضرت زهرا داد.[3] روایات بسیاری حتی از اهل سنت نیز در این زمینه وجود دارد که این بخشش را نشان می دهد.[4] از این داستان و آیه روشن می شود که فدک به عنوان ارث به حضرت زهرا(س) نرسیده است، بلکه پیامبر فدک را به عنوان هدیه به حضرت زهرا(س) داده است.[5]حضرت زهرا(س) در گفت و گو با خلیفه اول در مورد فدک، از طریق هدیه بودن، مطلوب خود را بیان می داشت و ادعای اول ایشان نیز این بود، و حتی امام علی(ع) و ام ایمن را نیز به عنوان شاهد بر آن آورد، اما هدیه بودن فدک، توسط خلیفه اول رد شد و وقتی حضرت زهرا با مقابله آنان رو برو شد، تلاش کرد که ارثیه بودن فدک را به اثبات رساند، و این که اگر این زمین هدیه هم نبوده باشد، از طریق ارث به آن حضرت می رسد. در ارث بردن نیز گفت و گویی بین طرفین در گرفت و مخالفان تنها به حدیثی که خود ابوبکر ناقل آن بود (نحن معاشر الانبیاء لا نورّث)[6] استناد می کردند و حضرت زهرا(س) نیز با استناد به آیات قرآنی اثبات کردند که انبیا نیز مانند همه مردم از خود ارث به جا می گذارند.حال با هدیه بودن فدک باید گفت؛ کسی در هدیه شاهد نمی گیرد و شاهد گرفتن عمل مرسومی در هدیه دادن نیست تا پیامبر در حین هدیه دادن فدک این کار را بکند. بر فرض اگر پیامبر(ص) شاهدی بر این هدیه دادن نیز می گرفت، احتمالاً هیچ ثمر? عملی نیز بر این شاهدها بار نمی شد؛ زیرا بسیاری از وقایع بوده که پیامبر اکرم(ص)، مردم بسیاری را شاهد گرفت ولی مردم بعد از ایشان آنها را خواسته و یا ناخواسته فراموش می کردند. مهم ترین این وقایع، داستان غدیر[7] بود که هزاران نفر آن را دیدند ولی کمتر کسی بدان پایبند ماند.به علاوه، فدک در دست حضرت زهرا بود و بر طبق قاعد? ید که از قواعد فقهی و حقوقی است، باید حکم کرد که این زمین از آن او است، مگر این که خلاف آن ثابت شود و کسی که علیه آن اعتراض دارد باید شاهد بیاورد.[8]بنابر این، نباید محکمه خلیف? اول از حضرت زهرا شاهد می خواستند. به همین جهت امیر المومنین نیز در طی گفت و گویی این را به خلیفه اول گوشزد می کند و می گوید که به غیر حکم خداوند، درمورد ایشان قضاوت شده است.[9]

2. در قضیه فدک، مخالفان حضرت مدعی بوده اند و به حسب قوانین فقهی و حقوقی، مدعی باید بر ادعای خود دلیل اقامه کند و بر حضرت زهرا(س) تنها قسم خوردن بود.[10]اما در مورد شاهد بودن امام حسن و امام حسین(ع) توجه به این نکته لازم است که داستان فدک در زمان حضرت رسول اکرم(ص) بوده است و امام حسن و امام حسین(ع) در آن زمان کودک بوده اند. شهادت این دو امام اگرچه کودک بوده باشند نیز برای ما مورد اطمینان و قابل قبول است، اما طبیعی بوده که مخالفان آن حضرت اثری بر شاهد بودن این دو کودک ندهند و این دو نمی توانستند به سیر عادی شاهد در این قضیه به حساب آیند. لذا بیشتر منابع حدیثی از امام علی(ع) و اُمّ أیمَن به عنوان شاهدان حضرت زهرا نام برده اند.[11] و از آن جا که در ایمان و صداقت این دو شکی نیست،[12] پس آنها قطعاً این مسئله را از پیامبر شنیده و شاهد بر هدیه دادن آن بوده اند؛ در روایات نیز آمده که خلیفه اول از ام ایمن پیرامون مشاهده این موضوع سؤال کرده و ام ایمن پاسخ داده که این را مشاهده کرده است.[13]

 [1]برگرفته از نمایه «برگرداندن فدک به فرزندان حضرت علی (ع) در زمان خلافت او»، سؤال 3425.

[2]. «وَ آتِ ذَا الْقُرْبى‏ حَقَّهُ وَ الْمِسْکینَ وَ ابْنَ السَّبیلِ وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذیراً»؛ اسراء، 26.

[3]. قمى على بن ابراهیم، تفسیر قمى، ج 2، ص 155، دار الکتاب، قم، چاپ چهارم، 1367 ش.

[4]. ر.ک: حسکانى، عبید الله بن احمد، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، تحقیق: محمودی، محمد باقر، ج 1، ص 438- 445، سازمان چاپ وانتشارات وزارت ارشاد اسلامى، تهران، چاپ اول، 1411 ق.

[6]. طبرى آملى صغیر، محمد بن جریر بن رستم، دلائل الإمامة، ص 118، بعثت، قم، چاپ اول، 1413ق.

[8]. نجفی، محمد حسن (صاحی جواهر)، مجمع الرسائل، ج 4، ص 65، موسسه صاحب الزمان، مشهد، 1415 ق.

[9]. شیخ حر عاملى، محمد بن حسن، تفصیل وسائل الشیعة إلى تحصیل مسائل الشریعة، ج 27، ص 293، مؤسسة آل البیت (ع)، قم، چاپ اول، 1409 ق.

[10]. این قاعده کلی بوده که در فقه و حقوق جاری است: «البینه علی المدعی و الیمین علی المدعی علیه( المنکر)»؛ ثقة الاسلام کلینى، الکافی، ج 7، ص 361، دار الکتب الإسلامیة تهران، 1365 ش؛ صدوق، علل الشرائع، ج 2، ص 541، مکتبة الداورى، قم، بی تا.

[11]. الکافی، ج 1، ص 543؛ مجلسى، محمد باقر، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، ج 6، ص 268، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ دوم، 1404 ق.

[12]. صداقت و عدالت امام علی (ع) توسط آیات و روایات بسیاری به اثبات رسیده است، ام ایمن نیز بنابر گفته پیامبر از اهل بهشت است؛ علامه مجلسى، بحار الأنوار، ج 17، ص 379، مؤسسة الوفاء، بیروت، 1404ق.

[13]. مفید، محمد بن محمد، الإختصاص، ص 183، الموتمر العالمى لالفیة الشیخ المفید، قم، چاپ اول، 1413 ق.

به نفل از اسلام کوئست 

 




      
<      1   2      




+ سلام دوستان شبکه ی اجتماعیmsapp راه اندازی شد از شما دوستان خواهش می کنیم که در این شبکه عضو شوید در ضمن من درآنجا به نام علی محمدی درخدمت شما هستم لطفاً سر بزنید آدرس: WWW.MSAPP.IR منتظر قدوم مبارکتان هستیم لطفاً نشر دهید تا افراد بیشتری در این شبکه عضو شوند.......

+ سلام...بدون شرح..




مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ   |   Designed By Ashoora.ir